بغضم گرفت با که بگویم چه شد.........

دلم شکست...

خواستم از تو بگویم دیدم تو نیستی

بغضم شکست یانه..

شاید دلم شکست....

من می روم برای همیشه اما بدان

نامهربان برای همیشه دلم شکست

ای کاش فقط دل بود و دل بود و می شکست

با من چه کردی

که فقط گفتم دلم شکست

حالا که رفته ای زپیش من دیگر نیا

بگذار تا همیشه بسوزم از این شکست

( یه چیزی مثل شعر از خودم ) 

انتظار معجزه می کشم

 از عبور حادثه ها

معجزه ای شبیه تو

( تقدیم به دوستان دوره ی ۲۳ که خیلی خیلی دلم براشون تنگ شده )

وقتی سکوت می کنی

عمری است سنگینی احساس را به دوش کشیده ایم

 قامت خم کرده ایم بی آنکه بدانیم

شکسته ایم بی آنکه بفهمیم

ازهم دور شده ایم بی آنکه بخواهیم

مرده ایم

پوسیده ایم

تمام شده ایم

وتو همچنان سکوت می کنی؟

این هم یه نوشته از خودم برای تمام دوستان همراهم

گنج ژرفای بی انتهای درون تان

باید که در برابر دیدگان تان آشکار شود .

اما برا ی سنجش گنج نا شناخته ی روح خویش

ترازویی مسازید

وژرفای آگاهی تان را

با چوب و ریسمان اندازه مگیرید

زیرا خویش شما دریایی است بی بن و بیکرانه

لالایی شب های تنهایی ... صدای هق هق کودک

زندگی زودتر از آنچه که تصور می کنی به پایان می رسد . عقربه های ساعت نوسان دارند وقتی انگشتان سرد فرشته روی پنجره نام خدا را نقاشی می کند.

هنوز وقتی صبح می شود کودک باطنمان می ترسد از شروع قصه بزرگسالی ... از فراموشی.

دوباره چشمهایمان از شادی برق می زند وقتی باران می بارد و چتر نداریم... وقتی دستهایمان دوست دارند خیسی چمن را احساس کنند...

هربارکه هاله ماه گوشه نقاشی کودک را پر می کند ، فکر آلوده می شود از سختی ، از رنج

امشب را آسوده بخواب ...

خیلی خیلی باحالید که من رو با سروش لشکری یا برخی از دوستای خاصتتون اشتباه گرفتید.

درسته که اونها هم یه جور هیچکسند اما من یه هیچکس دیگه ام. شاید بدتر شاید بهتر.

خوشحال می شم بازم به وبم و به متنهایی که اخیرا و اکثرا خودم می نویسم نظر بدید .

یه وقت نذارید برید!

منتظر نظرات پر از محبتتون هستم .

تمام فضا پر می شود از حضورت

بی آنکه بدانم....

دیگر جایی برای ماندن نمی ماند

                                            باید اکنون بروم

( این مطلب هم مثل دو مطلب قبلی از خودمه البته مخاطب خاصی نداره )

بسان خورشید که محتاج شد به آغوش آسمان

وباران به آغوش زمین .

خوشا به حال خداوند

وقتی چشمانت را آفرید به چنین ظرافتی

بکرترین جا برای آرمیدن در ساحلش

و رقصیدن میان مردمانش

خوشا به حالش

خوشا به حال خداوند

وقتی گلت را در دست گرفت و دمید از نفسش

خوشا به حالش